In 1987 is het bestuur van de Driehuizer Gemeenschap er in geslaagd met behulp van subsidie van de Gemeente Schermer en de Provincie het kerkschip volledig te renoveren.
Voorwaarde voor het verlenen van subsidie door de Provincie was, dat de zolderruimte toegankelijk moest zijn voor ouderen en gehandicapten. Anders ging de subsidie niet door. Het DG-bestuur moest op zoek naar een gespecialiseerd bedrijf in Amsterdam dat een traplift kon maken voor de trap in de kerk.
Vooral Arie Schermerhorn heeft zich toen als voorzitter erg ingespannen om de renovatie van het kerkschip voor elkaar te krijgen. Ivon van Leyenhorst was bijzonder inventief in het lospeuteren van subsidie bij de verschillende overheden.
Bouwcommissie Driehuizer Gemeenschap: Arie Schermerhorn – Jos Pronk – Jan Hoekstra Subsidie expert: Ivon van Leyenhorst Wekelijks was er overleg over de voortgang van de verbouw met de architect en aannemer in een bouwkeet naast de kerk.
Renovatie
De renovatie betekende dat de balklagen van de kap gecontroleerd en indien nodig vervangen moesten worden. De dakgoten, het stucwerk in het kerkschip moest vernieuwd worden.
Aan alle zijwanden moest een beschermlaag / annex prikbord aangebracht van 2 meter hoog, zodat er op een veilige wijze gymnastiek kon worden gegeven. De van houtworm vergeven kansel moest noodgedwongen verwijderd worden en werd voorlopig ergens opgeborgen. De bergruimte moest opgeknapt en een nieuwe cv geplaatst. De 1e verdieping moest van nieuw stucwerk voorzien worden en een keukentje geplaatst. De kosten werden geraamd op ruim f 90.000.
Bouwoverleg
Wekelijks hadden Arie Schermerhorn, Jan Hoekstra en Jos Pronk bouwoverleg met de architect en de aannemer die het werk uitvoerde. Er was dan met regelmaat verschil van mening met de architect over de afscheiding op de zolder.
De architect wilde op de 1e verdieping dat er een vaste wand kwam zonder uitzicht op het kerkschip. Op de plek waar nu de schuifdeuren zijn geplaatst. Het bestuur wilde de mogelijkheid behouden om van bovenaf het kerkschip in te kunnen kijken. Uiteindelijk kwam men er met elkaar uit.
Traplift
De bouw werd nog enige tijd stil gelegd, omdat de bestelde en reeds betaalde traplift niet geleverd werd. Oorzaak, de leverancier was ondertussen failliet gegaan. De verbouw kwam stil te liggen en we moesten nogmaals op zoek naar subsidie voor de installatie van de traplift.
Collecte
Ivon van Leyenhorst en Paulien Hop hielden een collecte bij de bewoners in Driehuizen en de wijde omgeving. Huis aan huis werd een flink bedrag opgehaald om de beeldbepalende kerk, het silhouet van het dorp te restaureren.
Het DG- bestuur hield toen veel extra bestuursvergaderingen vanwege de grote zorgen over het binnen halen van de noodzakelijke subsidie.
Eens na zo’n vergadering stond het bestuur voor de kerk omhoog te kijken. Voorzitter Arie hevig trekkend aan zijn onafscheidelijke sigaar peinzend voor zich uit kijkend mompelde hoorbaar ons aller gevoel weergevend: ”Hoe krijgen we dat extra geld nou in Godsnaam bij elkaar?”
Het lastige punt was, dat als de Provincie niet wilde bijdragen dan zou de Gemeente Schermer ook afhaken en stapte de grote subsidieverlener “Jantje Beton” ook niet in.
Uiteindelijk stond de gemeente Schermer garant voor de extra kosten van de aanschaf van de tweede traplift. Hierdoor kreeg het bestuur van de DG ook groen licht van de andere subsidieverstrekkers en kon de traplift eindelijk besteld worden.
Hierna volgde een feestelijke opening door de burgemeester van de Schermer Henk van het Kaar en kon het dorpshuis weer gebruikt worden voor allerlei dorpsevenementen en niet te vergeten de gymlessen van de school.
Ruim 20 jaar later heeft de Driehuizer Gemeenschap de traplift weer weggehaald, omdat deze alleen maar in de weg stond en in al die jaren slechts 2 of 3 keer is gebruikt. Soms was de trap wel handig als er kratjes bier omhoog gebracht moesten worden.
